Jimi Hendrix, w?a?c. James Marshall Hendrix (ur. 27 listopada 1942 w Seattle w stanie Waszyngton w USA, zm. 18 wrze?nia 1970 w Londynie w Anglii) – ameryka?ski gitarzysta, wokalista, autor tekst?w i kompozytor. Jest najbardziej znanym i najwybitniejszym gitarzyst? w historii i jedn? z najbardziej znanych postaci w historii muzyki rockowej. Mianem "najwybitniejszego" zosta? po raz kolejny uhonorowany w plebiscycie magazynu muzycznego Rolling Stone w 2003 roku. Po sukcesie w Europie zdoby? popularno?? tak?e w Stanach Zjednoczonych, do czego przyczyni? si? jego wyst?p na festiwalu w Monterey w 1967 roku. P??niej by? g??wnym artyst? festiwalu Woodstock (1969) i festiwalu na wyspie Wight (1970). Zmar? nagle w wieku niespe?na 28 lat. Zgon by? spowodowany zach?y?ni?ciem si? wymiocinami i zatruciem barbituranami.
Wyda? trzy albumy studyjne Are You Experienced?, Axis: Bold as Love, Electric Ladyland i jeden koncertowy Band of Gypsys. P?yta Are You Experienced? by?a, podobnie jak Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band zespo?u The Beatles, jedn? z pierwszych i najwa?niejszych p?yt koncepcyjnych w historii. Hendrix wypracowa? szereg unikatowych, nieznanych wcze?niej technik gry na gitarze elektrycznej, stworzy? w?asny innowacyjny styl ??cz?cy fuzz, feedback i kontrol? zniekszta?ce?. By? jednym z najbardziej innowacyjnych muzyk?w wszech czas?w, jednym z pierwszych kt?rzy eksperymentowali z efektami: stereofonicznym w tym efektem przej?cia (phasing effect). Opr?cz nagrywania formalnych sesji studyjnych rejestrowa? te? dema powsta?e w hotelu czy nieformalne jamowanie w klubach nocnych. Po jego ?mierci wydano co najmniej 300 p?yt co czyni go prawdopodobnym rekordzist? w ilo?ci po?miertnie wydanych album?w. By? nie tylko muzykiem, potrafi? malowa? by? te? producentem muzycznym – w tej roli bra? udzia? w nagrywaniu p?yty Sunrise grupy Eire Apparent (gdzie gra te? na gitarze w kilku utworach) i The Street Giveth ... And The Street Taketh Away zespo?u Cat Mother & the All Night Newboys. Jego posta? wykorzystano w grze komputerowej Guitar Hero World Tour.
Jimi Hendrix urodzi? si? o godzinie 10:15, 27 listopada 1942 roku, w King County Hospital w Seattle w stanie Waszyngton, w momencie narodzin jego ojciec stacjonowa? w bazie wojskowej w Fort Rucker w Alabamie. Matka ch?opca, 17-letnia Lucille Jeter Hendrix (1925–1958) da?a mu dwa imiona: Johnny i Allen. Hendrix by? pochodzenia afroameryka?skiego, meksyka?skiego oraz india?skiego (z plemienia Czirokez?w). Matka zostawi?a go pod opiek? przyjaci?? z Kalifornii, jednak odwiedza?a syna, a czasem zabiera?a na kilka dni.
Po zwolnieniu z wojska James Allen Ross "Al" Hendrix (1919–2002) przej?? opiek? nad synem, kt?remu zmieni? imiona na Jamesa Marshalla – na cze?? swego zmar?ego brata Leona Marshalla Hendrixa. Wkr?tce po tym Al o?eni? si? z Lucille. Rodzina do?wiadczy?a trudno?ci finansowych z powodu kryzysu gospodarczego po II wojnie ?wiatowej. Hendrix mia? braci: Leona, Josepha, Alfreda i siostry: Kathy i Pamel?. Joseph urodzi? si? chory i zosta? oddany pod opiek? pa?stwa, gdy mia? trzy lata. Jego dwie siostry zosta?y oddane do adopcji. Kathy urodzi?a si? niewidoma, a Pamela mia?a problemy ze zdrowiem. Rodzice Hendriksa rozwiedli si?, gdy ten mia? dziewi?? lat, matka umar?a w 1958. Z powodu trudnej sytuacji rodzinnej by? wychowywany nie tylko przez rodzic?w ale i przez babcie i siostr? matki Delores Hall a tak?e przez Dorothy Harding. Ciekawostk? jest fakt i? Al mia? po 6 palc?w u ka?dej r?ki a jego syn Jimi mia? niezwykle d?ugie palce.
Pierwszym instrumentem Jimiego by?a harmonijka ustna, kt?r? dosta? w 1947 roku. W wieku 15 lat kupi? za 5 dolar?w pierwsz? akustyczn? gitar? od znajomego swojego ojca. Zast?pi?a ona kij od szczotki, na kt?rej udawa? gr?, a tak?e jednostrunowe ukulele, znalezione przez ojca w miejscu pracy, na kt?rym m?ody gitarzysta umia? zagra? kilka melodii.
„ Zawsze kiedy wychodzi?em, kaza?em mu sprz?ta? sypialni?. Kiedy wraca?em, znajdowa?em przy ???ku mn?stwo witek z miot?y. Pyta?em go: "Nie zamiot?e? pod?ogi?" A on m?wi?, ?e zami?t?. P??niej odkry?em, ?e siada? przy ???ku i szarpa? miot?? jakby gra? na gitarze. ”
— Al Hendrix
Latem 1959 roku dosta? od ojca pierwsz? elektryczn? gitar? Supro Ozark 1560S (w kolorze bia?ym), ale nie mia? wzmacniacza. W tym samym roku jego jedynym s?abym stopniem w szkole by?o "F" z muzyki. Wed?ug cz?onk?w innych zespo??w z Seattle Hendrix nauczy? si? wi?kszo?ci akrobatycznych, scenicznych popis?w (istotnych w tradycji bluesa i R&B), w??czaj?c w to gr? na gitarze trzymanej za plecami, a tak?e s?ynny kaczy ch?d Chucka Berry'ego, od m?odego muzyka Raleigha "Butcha" Snipesa, kt?ry by? gitarzyst? w lokalnym zespole The Sharps.
Gra? w wielu miejscowych zespo?ach, czasami daj?c wyst?py poza stanem Waszyngton i co najmniej jeden raz za granic? – w Vancouver. By? szczeg?lnie zainteresowany Elvisem Presleyem, kt?rego zobaczy? na koncercie w Seattle w 1957 roku. Wczesne zainteresowanie bluesem wzi??o si? ze s?uchania p?yt Muddy'ego Watersa i B.B. Kinga, kt?re nale?a?y do niewielkiej kolekcji ojca. Pierwszy wyst?p gitarzysty odby? si? z bezimiennym zespo?em w podziemiach synagogi, z powodu zbyt dzikiej gry i popis?w wyrzucono go zaraz po jego zako?czeniu. Formalnie jego pierwszym zespo?em byli The Velvetones, z kt?rymi regularnie wyst?powa? w Yessler Terrace, p??niej do??czy? do The Rocking Kings, w tym czasie zacz?? ju? otrzymywa? wynagrodzenie za swoj? gr?. Po stracie gitary (pozostawiona na noc za kulisami, zosta?a skradziona), ojciec kupi? mu now?, bia?ego Silvertone Danelectro.
Hendrix uko?czy? szko?? ?redni?, jednak nie zdo?a? uko?czy? Garfield High School, chocia? p??niej, gdy sta? si? ju? s?awny, zosta? nagrodzony honorowym dyplomem uczelni, a w latach 90. XX w. jego popiersie umieszczono w szkolnej bibliotece.
Hendrix mia? problemy z prawem, dwukrotnie zosta? ukarany za kradzie? samochodu. Mia? do wyboru: sp?dzenie dw?ch lat w wi?zieniu lub zaci?gni?cie si? do armii. Zdecydowa? si? na to drugie i zosta? zwerbowany 31 maja 1961 roku. Po pobycie w obozie rekrutacyjnym otrzyma? przydzia? do 101 dywizji powietrzno-desantowej, stacjonowa? w Fort Campbell w stanie Kentucky. Zosta? zwolniony po urazie kr?gos?upa jakiego dozna? podczas 26. skoku spadochronowego.
Po zwolnieniu z armii Hendrix i poznany w wojsku przyjaciel Billy Cox przenie?li si? w pobli?e Clarksville w stanie Tennessee, gdzie za?o?yli zesp?? The King Kasuals. Dawali g??wnie ma?o dochodowe koncerty w ponurych miejscach. Nast?pnie przenie?li si? do Nashville na Jefferson Street, tradycyjnego centrum lokalnej czarnej spo?eczno?ci i muzyk?w graj?cych R&B. Wyst?powali razem z Larrym Lee (zast?pi? gitarzyst? Alphonso Younga) w klubie "Del Morocco". Hendrix i Cox wynajmowali mieszkanie nad salonem urody "Joyce". Przez nast?pne dwa lata wyst?powa? na po?udniu Stan?w w lokalach przeznaczonych dla czarnej publiczno?ci (Chitlin' Circuit), graj?c w tle z r??nymi muzykami i zespo?ami jak np.: Chuck Jackson, Slim Harpo, Tommy Tucker, Sam Cooke i Jackie Wilson. Chitlin' Circuit by? dla niego wa?nym etapem kariery, zdefiniowa? jego styl oparty na bluesie. Sfrustrowany do?wiadczeniami z po?udnia zdecydowa? si? spr?bowa? szcz??cia w Nowym Jorku. W styczniu 1964 przyby? do hotelu "Theresa" w Harlemie, gdzie wkr?tce zaprzyja?ni? si? z Lithofayne Pridgeon (jego p??niejsz? dziewczyn?, znan? jako Faye) oraz Arturem i Albertem Allenem, bli?niakami (znanymi dzi? jako Taharqa i Tunde-Ra Aleem). W lutym 1964 zdoby? pierwsz? nagrod? (25 dolar?w) w amatorskim konkursie dla gitarzyst?w w Teatrze Apollo. Wiosn? 1964 roku w Atlancie Hendrix (wyst?puj?cy jako Maurice James) zosta? zatrudniony przez Little Richarda, mia? nagrywa? i wyst?powa? z zespo?em The Royal Company.
Bra? udzia? w nagrywaniu singla ''I Don't Know What You've Got, But It's Got Me" wydanego przez Vee Jay Records, wyst?pi? te? pierwszy raz w TV na kanale pi?tym. Na kr?tko opu?ci? Little Richarda i do??czy? do Ike'a Turnera i Tiny Turner, ale szybko wr?ci? do zespo?u The Royal Company. Kilka miesi?cy p??niej zosta? zwolniony lub sam odszed? (nie pojawi? si? w autobusie, kt?rym muzycy wyje?d?ali w tras?). Nast?pnie by? zatrudniony jako nowy gitarzysta The Isley Brothers i wzi?? udzia? w tourn?e po kraju, kt?re obejmowa?o te? wyst?py na po?udniu w Chitlin' Circuit. Odby? swoj? pierwsz? udan? sesj? w studiu, nagrywaj?c z grup? dwucz??ciowy singel "Testify". W Nashville opu?ci? zesp??, aby pracowa? z Georgeous George Odellem, bior?c udzia? w trasie, kt?rej gwiazd? by? Sam Cooke. P??niej w 1965 roku przy??czy? si? do nowojorskiego zespo?u Curtis Knight and The Squires (Knighta spotka? na korytarzu hotelu "America" w okolicach Times Square, gdzie obaj mieszkali).
15 pa?dziernika 1965 podpisa? trzyletni kontrakt z producentem Edem Chalpinem otrzymuj?c 1 dolara i 1% zysk?w z nagra? stworzonych z Curtisem Knightem. Nie poinformowa? jednak producenta o tym, ?e w lipcu zwi?za? si? z wytw?rni? Sue Records nale??c? do Juggy'ego Murraya. Efektem umowy z Chalpinem by?o ukazanie si? na pocz?tku 1966 roku singli "How Would You Feel"/"Welcome Home" oraz "Hornet's Nest"/"Knock Yourself Out" wydanych przez RSVP Records, niewielk? nowojorsk? wytw?rni?.
W 1966 roku uczestniczy? w sesjach z Kingiem Curtisem, Rayem Sharpe, Lonniem Youngbloodem, The Icemen, Jimmym Normanem i Billym Lamontem. Stworzy? sw?j w?asny zesp?? Jimmy James and the Blue Flames sk?adaj?cy si? z Randy'ego Palmera (bas), Danny'ego Caseya (perkusja) i pi?tnastoletniego gitarzysty Randy'ego Wolfe'a nazwanego przez Hendriksa Randy California, p??niej gitarzysty grupy Spirit. Grali w kilku miejscach w Nowym Jorku, ale najwa?niejszym z nich by?o Cafe Wha na rogu MacDougal Street i Minetta Street w Greenwich Village. Jego ostatnie wyst?py odby?y si? w "Cafe au Go Go", gdzie wyst?powa? mi?dzy innymi z Johnem Hammondem jr.
Na pocz?tku 1966 roku w "Cheetah Club" Linda Keith, dziewczyna Keitha Richardsa zaprzyja?niona z Hendriksem, poleci?a go mened?erowi The Rolling Stones Andrew Loog Oldhamowi a p??niej producentowi Seymourowi Steinowi. ?aden z nich nie zainteresowa? si? gitarzyst?. P??niej Keith przedstawi?a go Chasowi Chandlerowi, by?emu basi?cie The Animals, kt?ry poszukiwa? utalentowanych muzyk?w. B?d?c pod wra?eniem umiej?tno?ci m?odego artysty, zaproponowa?, ?e wraz ze swoim wsp?lnikiem Michaelem Jeffreyem zostanie jego mened?erem i producentem. Hendrix przyj?? propozycj? i wybra? si? razem ze swoimi nowymi mened?erami do Londynu, gdzie zorganizowano przes?uchania muzyk?w, kt?rzy mogliby do niego do??czy? i utworzy? nowy zesp??. Wybrano dw?ch: gitarzyst? Noela Reddinga, kt?ry mia? gra? na gitarze basowej a tak?e, co nast?pi?o troch? p??niej, perkusist? Mitcha Mitchella. 11 pa?dziernika trzej muzycy podpisali kontrakty z duetem Jeffrey – Chandler, kontrakt z wytw?rni? Sue Records zosta? odkupiony od Juggy'ego Murraya, Chalpin wola? natomiast poczeka?, a? warto?? muzyka wzro?nie. W listopadzie 1967 PPX Industries (Chalpin) i Capitol Records zawar?y porozumienie, na mocy kt?rego wydano pocz?wszy od grudnia 1967 p?yty Get That Feeling, Flashing i wiele innych zawieraj?cych nagrania demo z okresu wsp??pracy Hendriksa z Curtisem Knightem. To mened?erowie zasugerowali Hendriksowi zmian? pseudonimu z Jimmy na Jimi a tak?e nazw? dla nowej grupy – The Jimi Hendrix Experience.
Po dotarciu do Londynu Chas Chandler przedstawi? Hendriksa Pete'owi Townshendowi i Ericowi Claptonowi, z kt?rymi ten szybko si? zaprzyja?ni?. W pierwszych dniach pobytu w Anglii, nie maj?c jeszcze perkusisty, cz?sto jamowa? z Reddingiem i z innymi muzykami w londy?skich klubach np. z Alexisem Kornerem, Hughie Flintem, Alexem Harveyem, Cliffem Bartonem czy te? Brianem Augerem w "Blaises Club", kiedy Johnny Hallyday zaoferowa? mu wyst?p w roli supportu na jego tourn?e we Francji. 1 pa?dziernika zagra? z grup? Cream, wykonuj?c utw?r "Killing Floor", poprzedzaj?c jej w?a?ciwy wyst?p w Central London Polytechnic.
„ Zagra? chyba utw?r Howlina Wolfe'a albo co? takiego. Zrobi? ten numer z z?bami, gra? na gitarze z?bami, k?ad? j? na pod?odze, trzyma? za g?ow? i robi? inne wygibasy. To by?o niewiarygodne.”
— Eric Clapton
Gitarzysta mieszka? pocz?tkowo z Chasem Chandlerem w Hyde Park Towers, a nast?pnie w mieszkaniu, kt?re nale?a?o wcze?niej do The Beatles – przy Montague Square 34. Na pocz?tku pa?dziernika 1966 powsta?o The Jimi Hendrix Experience w sk?adzie: Jimi Hendrix (gitara), Noel Redding (bas), Mitch Mitchell (perkusja). Zesp?? zadebiutowa? kr?tkim tourn?e we Francji, daj?c koncerty w Evreux (13 pa?dziernika), Nancy (14 pa?dziernika), Villerupt (15 pa?dziernika) i w paryskiej Olympii (18 pa?dziernika), przed koncertami Johnny'ego Hallydaya.
Nast?pnie grupa wr?ci?a do Londynu, gdzie wyst?powa?a mi?dzy innymi w takich klubach jak: "Marquee", "Scotch of St. James", "Blaises", "Bag O'Nails", "Cromwellian", a tak?e w presti?owych programach brytyjskiej TV "Ready, Steady, Go" i "Top of the Pops", gdzie po raz pierwszy pojawi?a si? w grudniu 1966, wykonuj?c "Hey Joe". Na koncerty The Experience przychodzili: The Beatles, The Rolling Stones, The Who czy Eric Clapton. 11 stycznia na dw?ch wyst?pach w Bag O'Nails byli tak?e: Jeff Beck, Jimmy Page, The Hollies, The Animals, The Small Faces, Terry Reid i inni[24]. Pierwszy singel "Hey Joe"/"Stone Free" zosta? wydany 2 grudnia 1966 roku przez Polydor Records. Utw?r "Stone Free" by? pierwsz? kompozycj? Hendriksa w The Experience. Drugi singel zespo?u "Purple Haze"/"51st Anniversary" zosta? wydany 17 marca przez Track Records, tak jak trzeci "The Wind Cries Mary"/"Highway Chile", kt?ry ukaza? si? w sprzeda?y 4 maja 1967. Wszystkie zaj??y miejsca w pierwszej dziesi?tce na brytyjskich listach przeboj?w, odnios?y te? sukces mi?dzynarodowy. 31 marca Jimi Hendrix po raz pierwszy podpali? swoj? gitar?.
W 1967 roku zesp?? dawa? koncerty w Anglii, nagrywaj?c jednocze?nie swoj? debiutanck? p?yt? Are You Experienced?, nad kt?r? pracowa? w kilku studiach takich jak DeLane Lea Studios, CBS, a tak?e p??niej, w Olympic Studios. To w?a?nie od sesji w studiach Olympic rozpocz??a si? d?ugotrwa?a wsp??praca (do ?mierci artysty) z in?ynierem d?wi?ku Eddiem Kramerem. Are You Experienced? zosta? wydany w dw?ch wersjach, brytyjskiej (rozpowszechnianej w Europie), kt?ra ukaza?a si? 12 maja 1967 i by?a dystrybuowana przez Track Records i ameryka?skiej, wydanej 1 wrze?nia 1967 przez Reprise Records.
Wersja brytyjska zaczyna si? od "Foxy Lady", a ameryka?ska od "Purple Haze". Ameryka?skie wydanie nie zawiera kompozycji "Red House", "Can You See Me", "Remember", w zamian za to oferuje wspomniane "Purple Haze", a tak?e "Hey Joe" i "The Wind Cries Mary". Inne by?y nawet ok?adki, t? ameryka?sk? zaprojektowa? Karl Ferris (zdj?cie zosta?o wykonane w Kew Gardens). Album odni?s? sukces, w Wielkiej Brytanii zaj?? drugie miejsce na li?cie najpopularniejszych p?yt tu? za Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band zespo?u The Beatles.
4 czerwca w londy?skim teatrze Saville Experience da? sw?j ostatni wyst?p w Anglii przed ameryka?skim debiutem. Koncert by? przedsi?wzi?ciem zorganizowanym przez Briana Epsteina, mened?era The Beatles. W?r?d publiczno?ci byli Paul McCartney, George Harrison, Eric Clapton, Jack Bruce, Spencer Davis i Lulu. Sw?j wyst?p rozpocz?li od utworu The Beatles "Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band", pochodz?cego z albumu o tym samym tytule, wydanego 1 czerwca. Paul McCartney stwierdzi? po koncercie, ?e by? to najlepszy wyst?p Hendriksa, jaki widzia?.
Chocia? zesp?? cieszy? si? mi?dzynarodow? popularno?ci?, by? zupe?nie anonimowy w USA, dop?ty Paul McCartney, Andrew Loog Oldham oraz Derek Taylor nie zarekomendowali grupy organizatorom Festiwalu w Monterey, by? on debiutem grupy w Ameryce. Wyst?p zosta? sfilmowany przez D. A. Pennebakera i by? nast?pnie wy?wietlany w kinach w ca?ym kraju. Przed wyj?ciem na scen? Hendrix zosta? zapowiedziany przez zaprzyja?nionego z nim Briana Jonesa. Rozpocz?? wyst?p remakiem utworu Howlin' Wolfe'a "Killing Floor". Zagra? te? "Foxy Lady", "Like a Rolling Stone" Boba Dylana, w?asn? wersj? "Rock Me Baby" B.B. Kinga (p??niejsze "Here He Comes", a jeszcze p??niej "Lover Man"), "Hey Joe", "Can You See Me", "The Wind Cries Mary", "Purple Haze" i "Wild Thing". Na zako?czenie utworu "Wild Thing", a tak?e ca?ego wyst?pu podpali?, a nast?pnie roztrzaska? swoj? gitar? na scenie. Swoj? gr? na festiwalu w Monterey rozs?awi? grup? na ca?? Ameryk?. Po zako?czeniu festiwalu zesp?? da? seri? koncert?w w Fillmore West w San Francisco, zast?puj?c grup? Jefferson Airplane. Hendrix pozna? w tym czasie Stephena Stillsa, a tak?e zaprzyja?ni? si? z Buddym Milesem, kt?rego spotka? ju? wcze?niej, podczas wyst?p?w z The Isley Brothers. Miles pozna? go z Devon Wilson, kt?ra p??niej zosta?a jego przyjaci??k?. Zesp?? da? te? koncerty na dachu ci??ar?wki w Golden Gate Park i klubie "Whiskey a Go Go". Wkr?tce po tym wzi?? udzia? w letnim tourn?e popularnej grupy The Monkees w roli jej supportu. 19 sierpnia ukaza? si? na angielskim rynku singel "Burning of the Midnight Lamp"/"The Stars That Play With Laughing Sam's Dice" b?d?cy pierwszym kt?ry nie znalaz? si? w pierwszej dziesi?tce najlepiej sprzedaj?cych si? p?yt.
„ Zawojowali?my Ameryk?, ale bardzo wysokim kosztem. Zrealizowali?my wszystko co mieli?my zaplanowane, ale koncertowali?my ka?dej nocy i nie wiedzieli?my gdzie to nas zaprowadzi. Finanse by?y w kompletnym nie?adzie, o kontaktach osobistych lepiej nie wspomina?, a nasz styl ?ycia prowadzi? do wyniszczenia. Ka?dy koncert rozpoczynali?my od utworu "Killing Floor". Publiczno?? czeka?a na Jimiego, kt?ry skaka? po scenie, wali? we wzmacniacze i podpala? swoj? gitar?. Ale nie mo?na by?o robi? tego ka?dej nocy. Chodzili?my wkurzeni, na?pani i wyko?czeni.”
— Noel Redding.
Wydana w Wielkiej Brytanii 1 grudnia 1967 a w USA 1 stycznia 1968 p?yta Axis: Bold as Love zosta?a nagrana w studiach Olympic. Jest to pierwszy album Hendriksa, kt?ry zosta? stworzony przy u?yciu gitary nastrojonej o p?? tonu ni?ej i wykorzystaniu peda?u wah-wah, przy nagrywaniu utworu "Bold as Love" in?ynierowie d?wi?ku Eddie Kramer i George Chkiantz wykorzystali efekt przej?cia (phasing effect), aby odtworzy? d?wi?k jaki Jimi us?ysza? we ?nie. Od pocz?tku pracy nad debiutanck? p?yt? do ko?ca pracy nad Axis min?? zaledwie rok. Ju? po uko?czeniu nagrywania Hendrix zostawi? ta?my zawieraj?ce stron? "A" nowego albumu na tylnym siedzeniu taks?wki. Mimo tego Eddie Kramer w ci?gu jednego dnia odtworzy? brakuj?c? stron? z nagra? zarejestrowanych podczas ostatnich sesji studyjnych. Na producencie ci??y?a presja wydania p?yty w okresem ?wi?tecznym, cel ten ostatecznie zosta? zrealizowany. Basista grupy Experience Noel Redding uwa?a? t? p?yt? za swoj? ulubion?, Hendrix nie by? natomiast w pe?ni zadowolony z efektu ko?cowego. Z utwor?w zamieszczonych na Axis: Bold as Love tylko "Spanish Castle Magic" by?o regularnie wykonywane podczas koncert?w i sporadycznie "Little Wing". Ok?adk? albumu przedstawiaj?c? cz?onk?w grupy jako r??ne inkarnacje boga Wisznu zaprojektowali Roger Law i David King.
Do ko?ca 1967 zesp?? wyst?powa? w Anglii, wzi?? te? udzia? w tourn?e po Szwecji. Podczas pobytu w Skandynawii Hendrix spotka? Bo Ingvara Hanssona i Jana Hugona Carlssona znanych jako duet Hansson & Carlsson, zaowocowa?o to w??czeniem ich kompozycji, utworu "Tax Free", do repertuaru scenicznego Hendriksa. P??niej nagra? r?wnie? w?asn? wersj?, kt?ra ukaza?a si? na p?ytach War Heroes i South Saturn Delta. W 1968 roku 10 miesi?cy wyst?powa? w Stanach Zjednoczonych, a tak?e koncertowa? w Europie. 4 stycznia podczas trwania tourn?e w Szwecji, mi?dzy dwoma wyst?pami w G?teborgu odurzony alkoholem gitarzysta zdemolowa? sw?j pok?j hotelowy. Incydent ten sko?czy? si? interwencj? policji, kar? 475 funt?w i pokryciem koszt?w wyrz?dzonych szk?d. Do ko?ca stycznia w USA sprzedano ponad milion kopii Are You Experienced?. 29 stycznia wyst?pi? w paryskiej Olympii. Praktyka korzystania z po??cze? lotniczych sprawi?a, ?e odleg?o?ci przesta?y si? liczy? i nie by?y one kryterium branym pod uwag? w trakcie ustalania dat poszczeg?lnych koncert?w. Zamiast da? np. seri? koncert?w w jednym stanie i przenie?? si? do innego, grupa by?a wysy?ana przez kierownictwo (Michael Jeffrey i Chas Chandler) do miejsc rozproszonych po ca?ych Stanach, a tak?e do Kanady.
W marcu Hendrix jamowa? w klubie Steve'a Paula "The Scene" wraz z Jimem Morrisonem, Buddym Milesem i Johnnym Winterem, ukaza?o si? wiele bootleg?w zawieraj?cych ten wyst?p. 19 kwietnia Track Records wyda? w Wielkiej Brytanii Smash Hits. 6 lipca wyst?pi? na festiwalu w Woburn, by? to jego jedyny koncert w Anglii w 1968 roku.
16 wrze?nia w USA i 25 pa?dziernika w Wielkiej Brytanii wydano podw?jny album Electric Ladyland, nagrywany w studiach Olympic w Londynie i Record Plant w Nowym Jorku, trzeci i ostatni w historii zespo?u. W nagrywaniu p?yty wspiera?o Hendriksa wielu zaproszonych muzyk?w, m.in.: Buddy Miles, Steve Winwood, Jack Casady, Dave Mason czy Chris Wood. W trakcie pracy Chandler i Redding sfrustrowali si? perfekcjonizmem Hendriksa, kt?ry przeci?ga? sesje w niesko?czono?? (utw?r "Gypsy Eyes" by? nagrywany 43 razy), a tak?e osobami obecnymi w studiu, kt?rzy uniemo?liwiali prac?, rozpraszali Hendriksa i dostarczali mu narkotyki. Chandler chcia? powt?rzy? sukces dw?ch pierwszych album?w, nagranych stosunkowo szybko (i tanio), a kt?re okaza?y si? wielkim sukcesem.
Mitch Mitchell powiedzia? p??niej, ?e Chas ch?tnie powo?ywa? si? na przyk?ad "The House of the Rising Sun" – utworu, kt?ry zosta? nagrany za pierwszym podej?ciem, kosztem 10 dolar?w, a sprzeda? si? w milionach egzemplarzy. Hendrix natomiast uparcie cyzelowa? ka?dy d?wi?k i eksperymentowa? z brzmieniem uzyskiwanym w studiu. Jego pierwsze dwie p?yty sk?ada?y si? g??wnie z kr?tkich, maksymalnie czterominutowych kompozycji maj?cych struktur? piosenki popowej, na Electric Ladyland wbrew woli Chandlera nast?pi?o zerwanie z tym schematem, na przyk?ad w utworach "1983... (A Merman I Should Turn to Be)" i "Voodoo Chile", trwaj?cych odpowiednio 14 i 15 minut. W po?owie 1968 roku Chandler odsprzeda? swoje udzia?y w The Experience Michaelowi Jeffreyemu za 300 tys. dolar?w.
W trakcie pracy relacje pomi?dzy gitarzyst? a basist? The Experience uleg?y znacznemu pogorszeniu. Dosz?o nawet do sytuacji, w kt?rej Redding wyszed? ze studia w trakcie pracy nad utworem "All Along the Watchtower", zmuszaj?c tym samym Hendriksa do nagrania partii basowych. Album okaza? si? wielkim sukcesem, zaj?? 1 miejsce w USA i 5 w Wielkiej Brytanii. Zdj?cie gitarzysty, kt?re zosta?o wykorzystane na ok?adce ameryka?skiej wersji, wykonano podczas wyst?pu w Hunter College w Nowym Jorku 2 marca 1968. Liczne kontrowersje wzbudzi?o inne zdj?cie, przedstawiaj?ce 21 nagich kobiet wykorzystane jako ok?adka albumu w Wielkiej Brytanii. Wiele sklep?w odm?wi?o sprzeda?y p?yty b?d? te? rozprowadza?o j? w papierowych torbach. 10, 11, 12 pa?dziernika zesp?? Hendriksa wyst?powa? w Winterland w San Francisco, daj?c dwa koncerty dziennie.
Po roku sp?dzonym w Stanach Hendrix wr?ci? do Anglii i wraz ze swoj? dziewczyn? Kathy Etchingham wynaj?? mieszkanie przy Brook Street w zachodnim Londynie. 4 stycznia 1969 wzi?? udzia? w "Happening for Lulu" programie brytyjskiej TV BBC nadawanym na ?ywo. Zagra? w?wczas "Voodoo Child (Slight Return)" i "Hey Joe", kt?re nagle przerwa? po czym wykona? w?asn? wersj? "Sunshine of Your Love" zadedykowan? grupie Cream, ??cznie przed?u?y? czas przewidziany na wyst?p o 1 minut? i 46 sekund co spowodowa?o panik? w?r?d pracownik?w BBC.
W styczniu koncertowa? w Skandynawii i Niemczech. 9 stycznia dwukrotnie w Konserthuset w Sztokholmie, pierwszy wyst?p zadedykowa? Szwedce Ewie Sundqvist. 18 i 24 lutego wyst?pi? w Royal Albert Hall w Londynie; oba wyst?py by?y filmowane, lecz ich wizualny zapis nie ukaza? si? do dzi?. Wydarzeniem poprzedzaj?cym drugi wyst?p by? debiut grupy Fat Matress, kt?rej gitarzyst? by? Noel Redding, r?wnocze?nie basista w Experience. 18 kwietnia po koncercie w Memphis Hendrix spotka? si? z Billym Coksem i omawia? z nim mo?liwo?? wsp?lnej gry w niedalekiej przysz?o?ci. Pocz?wszy od 21 kwietnia zacz?li gra? w studiu razem z innymi muzykami, np. Buddym Milesem, niezale?nie od grupy Experience. 3 maja na lotnisku w Toronto Hendrix zosta? zatrzymany pod zarzutem posiadania narkotyk?w, w jego baga?u znaleziono heroin? i haszysz, kt?re znajdowa?y si? w paczce, jak? przyj?? od fana nie?wiadomy jej zawarto?ci. Po wp?aceniu kaucji w wysoko?ci 10 tys. dolar?w zosta? wypuszczony, a 15 grudnia uniewinniony przez s?d. 20 maja nagrywa wraz ze Stephenem Stillsem, Buddym Milesem i Johnem Sebastianem utw?r "Live And Let Live" kt?ry znalaz? si? na p?ycie Timothy'ego Leary You Can Be Anyone This Time Around wydanej w 1970 roku. Odby? tourn?e po Stanach, wyst?puj?c mi?dzy innymi w Los Angeles Forum 26 kwietnia 1969, Madison Square Garden 18 maja, San Diego Sports Arena 24 maja, oraz na Newport Festival w Devonshire Downs na przedmie?ciach Los Angeles, gdzie wyst?pi? dwukrotnie, najpierw z The Experience 20 czerwca oraz jamuj?c z Buddym Milesem, Erikiem Burdonem, Tracym Nelsonem i Mother Earth 22 czerwca. Festiwalow? publiczno?? szacuje si? na 200 tys. os?b.
„ Po raz pierwszy widzia?em Jimiego w 1969 roku [23 maja] w Seattle, gdzie wtedy mieszka?em, to by?a najdziksza muzyka jak? kiedykolwiek s?ysza?em.”
— Robert Cray
29 czerwca 1969 na Mile High Stadium w Denver The Experience da? sw?j ostatni wyst?p w oryginalnym sk?adzie: Hendrix, Redding, Mitchell. Podczas wykonywania utworu "Voodoo Child (Slight Return)" publiczno?? pr?bowa?a wtargn?? na scen?, policja u?y?a gazu ?zawi?cego mimo wiatru wiej?cego w stron? muzyk?w, grupa zmuszona by?a przerwa? koncert. Po wyst?pie w Denver basista grupy Noel Redding ze wzgl?du na brak porozumienia z Hendriksem i jego wywiad, w kt?rym stwierdzi?, ?e chce rozszerzy? Experience o nowych muzyk?w (nie konsultowa? tego z Reddingiem), postanowi? odej?? i zaj?? si? swoim w?asnym zespo?em Fat Matress.
Po rozpadzie grupy Hendrix wyst?pi? sam w "Dick Cavett Show" 7 lipca 1969, zagra? "Hear My Train a Comin'" razem z orkiestr? wyst?puj?c? w programie. 10 lipca wyst?pi? w "The Tonight Show", wraz z Billym Coxem i Edem Shaughnessym wykona? utw?r "Lover Man". 30 lipca na rynku ameryka?skim pojawi?a si? p?yta Smash Hits, zawieraj?ca niewydane wcze?niej w Stanach utwory "Red House", "Can You See Me", "Remember". Pocz?tkowo planowano wyda? p?yt? koncertow? zawieraj?c? nagrania z wyst?p?w w Royal Albert Hall, Los Angeles Forum i San Diego Sports Arena, jednak Reprise odrzuci?o ten pomys?.
Festiwal Woodstock
Na pocz?tku lipca gitarzysta przeni?s? si? do Shokan spokojnej wioski w pobli?u Nowego Jorku, gdzie m?g? wypoczywa? i doskonali? sw?j muzyczny repertuar. 10 dni przed wyst?pem Jimi Hendrix, Mitch Mitchell, Billy Cox (bas), Larry Lee (gitara rytmiczna), Juma Sultan (instrumenty perkusyjne), Jerry Velez (instrumenty perkusyjne) utworzyli nowy zesp?? "Gypsy Sun and Rainbows", kt?ry zaprezentowa? si? na Festiwalu Woodstock 18 sierpnia 1969 przed publiczno?ci? licz?c? oko?o 300 tys. widz?w. Ulewny deszcz spowodowa? przesuni?cie wyst?pu zaplanowanego na p??noc w nocy z niedzieli na poniedzia?ek. Du?a cz??? widowni (ok. 200 tys. os?b) opu?ci?a tereny festiwalu, nie chc?c czeka? a? przestanie pada?, sp?dzaj?c ca?? noc na terenach festiwalowych. Ponad dwugodzinny wyst?p rozpocz?? si? ok. 9 rano. Grup? zapowiedzia? Chip Monk jako: The Jimi Hendrix Experience, co po chwili skorygowa? sam Jimi Hendrix, przedstawiaj?c wszystkich muzyk?w i m?wi?c, ?e wyst?puj? jako "Gypsy Sun and Rainbows". By? to pierwszy z trzech wyst?p?w tego napr?dce skompletowanego zespo?u; muzycy wykonali standardy Experience: "Purple Haze", "Hey Joe", "Foxy Lady", "Voodoo Child (Slight Return)", "Red House", "Fire", "Hear My Train a Comin'", "Spanish Castle Magic", "Lover Man". Pojawi?y si? te? zupe?nie nowe kompozycje: "Izabella", "Message to Love", "Villanova Junction", "Jam Back at the House" (p??niejsze "Beginnings") i utwory wykonywane przez Larry'ego Lee ("Mastermind", "Gypsy Woman"). Hendrix by? najlepiej op?acanym artyst? festiwalu, za wyst?p otrzyma? 18 tys. dolar?w plus 12 tys. za prawa do filmu z jego wyst?pu. Festiwalowym in?ynierem d?wi?ku by? Eddie Kramer.
Wkr?tce po zako?czeniu koncertu zesp?? da? jeszcze dwa wyst?py: 5 wrze?nia w Harlemie i 10 wrze?nia na otwarciu nowojorskiego klubu Salvation, nast?pnie zosta? rozwi?zany, przyczyni?y si? do tego zar?wno kwestie finansowe, jak i brak nale?ytej kontroli Hendriksa nad grup? i wsp??pracy. Ostatnia studyjna sesja odby?a si? 6 wrze?nia. Hendrix, Mitchell, Cox i Sultan wyst?pili 9 wrze?nia w "Dick Cavett Show", gdzie zaprezentowali utwory "Izabella" i "Machine Gun" (pierwsze wykonanie przed publiczno?ci?).
W pa?dzierniku 1969 Jimi Hendrix, Billy Cox i Buddy Miles za?o?yli Band of Gypsys, kt?ry po zagraniu dw?ch koncert?w 31 grudnia 1969 i 2, 1 stycznia 1970 w Fillmore East w Nowym Jorku (na jednym z 4 wyst?p?w by? Miles Davis) wyda? p?yt? koncertow? zatytu?owan? Band of Gypsys zawieraj?c? utwory "Who Knows", "Machine Gun", "Changes", "Power To Love" (znane g??wnie jako "Power of Soul"), "Message To Love" i "We Gotta Live Together". Utwory te pochodz? wy??cznie z dw?ch koncert?w zarejestrowanych 1 stycznia. Kompozycje "Changes" i "We Gotta Live Together" zosta?y stworzone przez Buddy'ego Milesa. Wydanie p?yty koncertowej by?o pomys?em na wywi?zanie si? z zobowi?za? kontraktowych artysty wobec producenta Eda Chalpina, kt?ry otrzyma? do niej prawa w zamian za zrzeczenie si? z dochodzenia swoich roszcze? nabytych w ramach kontraktu podpisanego 15 pa?dziernika 1965 roku. Zesp?? rozpad? si? po nieudanym wyst?pie 28 stycznia w Madison Square Garden, kiedy Hendrix po wykonaniu utwor?w "Who Knows" i "Earth Blues" usiad? na scenie, odmawiaj?c dalszej gry i po chwili j? opu?ci?. Buddy Miles powiedzia? p??niej, ?e widzia? Michaela Jeffreya daj?cego gitarzy?cie dawk? LSD przed wyj?ciem na scen?, zasugerowa? te?, ?e mened?er chcia? w ten spos?b rozbi? zesp?? i doprowadzi? do reaktywacji oryginalnego Experience w sk?adzie: Hendrix, Redding, Mitchell. Dwaj ostatni spotkali si? z Jeffreyem tu? przed koncertem i omawiali kwestie zwi?zane z planowanym ameryka?skim tourn?e, w kt?rym chcieli uczestniczy?. Ostatecznie Redding nie wr?ci? do grupy ze wzgl?du na sprzeciw Hendriksa, zast?pi? go Billy Cox.
Band of Gypsys ukaza? si? w 25 marca w USA i 12 czerwca w Wielkiej Brytanii, by? drugim najlepiej sprzedaj?cym si? albumem po Are You Experienced?, utrzymywa? si? przez 61 tygodni na li?cie Billboard's US Top 200. To jedyny oficjalny album koncertowy wydany za ?ycia artysty. 8 kwietnia 1970 ukaza? si? w Stanach nak?adem Reprise singel "Izabella"/"Stepping Stone" nagrany w Record Plant podczas styczniowych sesji, w kt?rych jako wsparcie wokalne bra?a udzia? grupa Ghetto Fighters.
W 1999 wydano p?yt? Live at the Fillmore East zawieraj?c? niekt?re utwory z wyst?p?w 31 grudnia 1969/1 stycznia 1970, a w 2002 The Baggy's Rehearsal Sessions zawieraj?c? nagrania studyjne zarejestrowane podczas sesji w studiach Baggy's z 18 i 19 grudnia 1969 roku. Koncerty w Fillmore East i Madison Square Garden by?y jedynymi wyst?pami grupy. Podczas gry w Band of Gypsys Hendrix u?ywa? opr?cz peda??w wah-wah i fuzz-face, wykorzystywanych ju? w Experience, tak?e univibe u?ywanego na Woodstock oraz octavii. W?a?nie od tego momentu w??czy? na sta?e do swojego repertuaru nowe kompozycje: "Machine Gun", "Ezy Ryder" i "Message to Love". 15 marca bierze udzia? w sesji nagraniowej ze Stephenem Stillsem, jej owocem jest utw?r "Old Times, Good Times" zamieszczony na albumie Stephen Stills, 17 marca nagrywa wraz z Love utw?r "The Everlasting First" kt?ry p??niej uka?e si? na p?ycie tego zespo?u zatytu?owanej False Start.
25 kwietnia 1970 roku koncertem w Los Angeles Forum reaktywowane The Jimi Hendrix Experience w sk?adzie: Jimi Hendrix, Mitch Mitchell, Billy Cox, rozpocz??o ameryka?skie tourn?e, cz?sto okre?lane mianem "The Cry of Love Tour". Hendrix zgodzi? si? wzi?? w nim udzia? pod warunkiem zmiany jego harmonogramu. R??ni? si? on znacznie od poprzednich, g??wnie tym, i? wyst?py zaplanowano na weekendy, dzi?ki czemu w pozosta?e dni Hendrix m?g? pracowa? w studiu. Ca?a trasa liczy?a ponad 30 koncert?w g??wnie w najwi?kszych ameryka?skich aglomeracjach takich jak: Filadelfia (16 maja), Dallas (5 czerwca), Houston (6 czerwca), Boston (27 czerwca), Miami (5 lipca), Nowy Jork (17 lipca), San Diego (25 lipca) czy Seattle (26 lipca). Wyst?py w takich miejscach jak Los Angeles Forum zapewnia?y znaczny doch?d, kt?ry pokrywa? koszty zwi?zane z budow? studia. Dwa wyst?py w Berkeley z 30 maja (ogl?dane przez Carlosa Santan?) i r?wnie? dwa na wyspie Maui na Hawajach z 30 lipca by?y rejestrowane i w oparciu o to powsta?y p??niej filmy: Jimi Plays Berkeley i Rainbow Bridge (oba wydane ju? po ?mierci artysty). 4 lipca grupa wyst?pi?a na festiwalu w Atlancie, gdzie ogl?da?o j? 150–200 tys. ludzi. 1 sierpnia 1970 wyst?pem w Honolulu na Hawajach trasa koncertowa zosta?a zako?czona. By? to zarazem ostatni w ?yciu artysty koncert w ojczy?nie.
W wolnych dniach pomi?dzy koncertami Hendrix pracowa? w studiu nad swoim nowym albumem First Rays of the New Rising Sun, na pocz?tku 1970 roku g??wnie w Record Plant. 15 czerwca otwarto nieoficjalnie jego w?asne studio Electric Lady, pomys? jego budowy pojawi? si? i zosta? wdro?ony do realizacji ju? w 1969. Wcze?niej Hendrix nagrywa? w r??nych studiach, g??wnie w Olympic Studios w Londynie i Record Plant w Nowym Jorku. W?asne studio mia?o by? w d?u?szej perspektywie ta?sze od wynajmowanego. Miejscem, gdzie m?g?by czu? si? swobodnie, jego drugim domem, dlatego projekt, kt?rego realizacji podj?? si? architekt i akustyk John Storyk, powsta? na podstawie osobistych wskaz?wek muzyka. Studio powsta?o w Greenwich Village w centrum Nowego Jorku. Od 15 czerwca 1970 pracowa? ju? tylko w Electric Lady, a ostatnie wielo?cie?kowe nagranie studyjne – utw?r "Slow Blues" pochodzi z 20 sierpnia 1970. Oficjalne otwarcie odby?o si? 26 sierpnia 1970, w?r?d go?ci byli mi?dzy innymi Yoko Ono i Johnny Winter, wtedy te? ostatni raz pracowa? w Electric Lady, nagra? "Belly Button Window" oraz miksowa? inne utwory, p??niej wylecia? do Londynu.
Po raz kolejny zesp?? przyjecha? do Europy. W ?rodku nocy z 30 na 31 sierpnia wyst?pi? na wyspie Wight, na zako?czenie festiwalu, kt?ry zgromadzi? 600-tys. publiczno??. To by? jeden z najbardziej znanych koncert?w Hendriksa, cz?sto b??dnie okre?lany mianem ostatniego, w rzeczywisto?ci to pierwszy i zarazem ostatni koncert w Anglii od czasu dwukrotnego wyst?pu w Royal Albert Hall.
Tu? przed wyj?ciem na scen? poprosi? Gerry'ego Stickellsa – mened?era trasy zespo?u – o zanucenie hymnu Wielkiej Brytanii – moment ten zarejestrowany zosta? na filmie dokumentuj?cym wyst?p. Chwil? p??niej rozpocz?? koncert w?asn? wersj? "God Save The Queen", by nast?pnie zagra? takie utwory jak: "Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band", "Spanish Castle Magic", "All Along the Watchtower", "Machine Gun" a tak?e "Lover Man", "Freedom", "Red House", "Dolly Dagger", "Midnight Lightning", "Foxy Lady", "Message to Love", "Hey Baby (New Rising Sun)", "Ezy Ryder", "Hey Joe", "Purple Haze", "Voodoo Child (Slight Return)". Ponad dwugodzinny wyst?p zako?czy? jedn? ze swych najnowszych kompozycji, utworem "In from the Storm. Kilka godzin p??niej – 31 sierpnia wyst?pi? w Sztokholmie.
2 wrze?nia w Aarhus zagra? tylko trzy utwory po czym zako?czy? wyst?p. 4 wrze?nia wyst?pi? w Berlinie, gitarzysta Robin Trower nazwa? ten koncert "najwspanialsz? rzecz? jak? kiedykolwiek widzia?".
"Isle of Fehmarn Love & Peace Festival" by? ostatnim koncertem. Pierwotnie zaplanowany na 5 wrze?nia zosta? prze?o?ony na nast?pny dzie? ze wzgl?du na gwa?town? ulew?. Hendrix by? najlepiej op?acanym artyst?, za wyst?p otrzyma? 75 tys. marek niemieckich".
W?r?d publiczno?ci szacowanej na 30 tys. os?b znajdowali si? mi?dzy innymi cz?onkowie rywalizuj?cych ze sob? niemieckich gang?w motocyklowych, kt?rzy p??niej podpalili kasy i g??wne biuro promotor?w, a tak?e pr?bowali podpali? scen?, ale ogie? zosta? na czas opanowany. S?ycha? by?o odg?osy strza??w z broni palnej, niegro?nie postrzeleni zostali Gerry Stickells i inny pracownik techniczny zespo?u. Po zako?czeniu koncertu muzycy w po?piechu opu?cili tereny festiwalu. Nast?pnie Hendrix wr?ci? do Londynu, by odpocz??, wkr?tce mia? uda? si? do Nowego Jorku, Billy Cox wyjecha?, ze wzgl?du na stan zdrowia, do swojego domu w Memphis, w Tennessee, dalsz? cz??? tourn?e anulowano. 16 wrze?nia Hendrix wyst?pi? z Erikiem Burdonem i grup? War w klubie Ronniego Scotta w londy?skiej dzielnicy Soho; gra? w kilku utworach w tle, by? to jego ostatni wyst?p przed publiczno?ci?. Przed jego ?mierci? pojawia?y si? w brytyjskiej prasie informacje o planach do??czenia do Emerson, Lake and Palmer i utworzenia nowej grupy HELP (Hendrix, Emerson, Lake and Palmer). Muzycy nie prowadzili jednak ?adnych powa?nych rozm?w na ten temat. Jimi rozmawia? z Chasem Chandlerem i prosi? go by zn?w zosta? jego mened?erem, chcia? zwolni? Michaela Jeffreya.
W nocy 17 wrze?nia dziewczyna Hendriksa Monika Dannemann zawioz?a muzyka do mieszkania jakich? ludzi w pobli?u Marble Arch (nie powiedzia? z kim ma zamiar si? spotka?, by? mo?e z Devon Wilson, kt?ra by?a w tym czasie w Londynie). Odebra?a go godzin? p??niej, a nast?pnie razem wr?cili do hotelu Samarkand. Hendrix napisa? tam poemat "The Story of Life", potem pi? czerwone wino, wzi?? 9 tabletek nasennych Vesperax (zazwyczaj bra? dwie) i poszed? spa?. Kilka godzin p??niej, gdy Monika obudzi?a si? Jimi by? nieprzytomny, wymiotowa? i dusi? si? – pr?bowa?a go ocuci? ale nie da?a rady. W ko?cu wezwa?a karetk?. Wed?ug ustale? muzyk jeszcze ?y?, gdy dotar? do szpitala St. Mary Abbots, nie wiadomo, co wydarzy?o si? w ci?gu nast?pnych 20–40 minut. Zgon kt?ry stwierdzono oficjalnie o 12:45 by? spowodowany zach?y?ni?ciem si? wymiocinami i zatruciem barbituranami. Sekcja zw?ok wykaza?a, ?e nigdy nie by? uzale?niony od heroiny, w jego organizmie znaleziono jednak ?lady Durophetu, amfetaminy, Seconalu i Allobarbitalu, kt?re s? g??wnymi sk?adnikami tzw. Black Bombera, a tak?e sk?adniki Vesperaxu – Brallobarbitone i Quinalbarbitone. Najwi?cej wykryto nikotyny, poziom alkoholu w moczu wynosi? 46mg/100ml, w chwili za?ycia przez niego Vesperaxu wynosi? prawdopodobnie 100mg/100ml.
Nieprawdziwym jest stwierdzenie, i? umar? z powodu przedawkowania narkotyk?w – zgon nast?pi? w wyniku komplikacji po za?yciu ?rodk?w nasennych. Oficjalnie przyjmuje si?, ?e ?mier? Jimiego Hendriksa by?a nieszcz??liwym wypadkiem, jednak nigdy nie uda?o si? w 100% wykluczy? morderstwa lub samob?jstwa. Pogrzeb odby? si? 1 pa?dziernika w Dunlap Baptist Church przy Rainier Avenue South w Seattle, obecni byli na nim przyjaciele i rodzina artysty. W 1994 roku Scotland Yard wznowi? ?ledztwo dotycz?ce ?mierci Jimiego Hendriksa, zosta?o ono jednak umorzone.
W lutym 1971 roku Devon Wilson w niewyja?nionych okoliczno?ciach wypad?a przez okno nowojorskiego Hotelu Chelsea. 5 marca 1973 roku w katastrofie lotniczej zgin?? Michael Jeffrey, wiele os?b w tym Noel Redding uwa?a ?e Jeffrey kt?ry regularnie sp??nia? si? na samoloty wykorzysta? okazj? aby symulowa? w?asn? ?mier? i uciec z pieni?dzmi grupy. Techniczny zespo?u James "Tappy" Wright w swojej ksi??ce "Rock Roadie" wydanej w 2009 roku twierdzi ?e mened?er Michael Jeffrey zabi? Hendriksa aby otrzyma? 2 mln dolar?w (1,2 mln funt?w) z wyp?aty ubezpieczenia na ?ycie artysty. Doktor John Bannister, jeden z lekarzy ratuj?cych Hendriksa w reakcji na wydanie ksi??ki Wrighta powiedzia? ?e morderstwo jest prawdopodobne i wskazuj? na to dowody medyczne. Monika Dannemann pope?ni?a samob?jstwo 5 kwietnia 1996 roku.
Po ?mierci Hendriksa sprzeda? p?yt w czwartym kwartale wzros?a o 450% w por?wnaniu z trzecim kwarta?em 1970 roku. Poniewa? gitarzysta nagra? tylko cztery p?yty (w tym jedn? koncertow?), a pozostawi? po sobie wiele niepublikowanych nagra? studyjnych i koncertowych, na rynku pojawi?y si? r??nej jako?ci zestawienia. Pierwsza po?miertna kompilacja studyjna The Cry of Love, na kt?rej znajduj? si? w wi?kszo?ci uko?czone przez artyst? utwory, zosta?a wydana na pocz?tku 1971 roku. W tym samym roku ukaza?y si? Rainbow Bridge, a w 1972 War Heroes, p?yty te zawieraj? g??wnie kompozycje, kt?re mia?y zosta? umieszczone na podw?jnym albumie First Rays of the New Rising Sun. W 1974 ukaza?a si? Loose Ends, a w 1975 p?yty Crash Landing i Midnight Lightning, ukazanie si? dw?ch ostatnich wzbudzi?o wiele kontrowersji ze wzgl?du na liczne poprawianie i edytowanie materia?u wedle uznania producenta Alana Douglasa, np. dogrywanie fragment?w utwor?w przez przeci?tnych studyjnych muzyk?w, kt?rzy nie mieli nigdy styczno?ci z Hendriksem.
W 1995 roku w wyniku d?ugoletnich proces?w s?dowych ojciec artysty Al Hendrix otrzyma? prawa do zarz?dzania muzyk? syna, a po jego ?mierci w 2002 roku przej??a je Janie Hendrix (przyrodnia siostra gitarzysty). Experience Hendrix firma na czele kt?rej stoi obecnie Janie Hendrix by?a krytykowana za wykorzystywanie wizerunku Jimiego do sprzeda?y np. pi?eczek golfowych, od?wie?aczy powietrza i wielu innych produkt?w nie zwi?zanych w ?aden spos?b z muzyk?. Brat Jimiego, Leon Hendrix kt?ry przegra? d?ug? batali? prawn? o udzia?y w Experience Hendrix stwierdzi? ?e nie maj? oni wizji i interesuje ich tylko zarabianie pieni?dzy. Od 1995 roku wydano ju? reedycje wszystkich oryginalnych p?yt Hendriksa, a tak?e zupe?nie nowe albumy studyjne i koncertowe, uzupe?niaj?c je wydawnictwami na p?ytach DVD, za?o?ono te? w?asne wydawnictwo muzyczne Dagger Records, reszt? p?yt dystrybuuje Universal (dawniej MCA Records).
M?wi? wielokrotnie, ?e chcia?by by? pochowany w Anglii, jednak po jego ?mierci Al Hendrix sprowadzi? cia?o syna do Stan?w, zosta?o z?o?one w Greenwood Memorial Park w Renton, w stanie Waszyngton. Tu? obok znalaz?y si? cztery miejsca przeznaczone dla Leona i Janie Hendrix oraz dla samego Ala i jego ?ony Ayako "June" Fujita, kt?ra zmar?a w 1999 roku. Widnieje tam napis po?wi?cony Jimiemu: "Na zawsze w naszych sercach – James M. "Jimi" Hendrix – 1942–1970", a pod nim obrazek przedstawiaj?cy gitar? Stratocaster (dla prawor?cznych), tak? z jakiej korzysta? ten lewor?czny gitarzysta. W 1984 roku, gdy zmar?a Nora Hendrix (matka Ala), zosta?a podj?ta decyzja o pochowaniu jej w?a?nie tu, w miejscu, kt?re jest zar?wno miejscem poch?wku rodziny Hendrix, jak i atrakcj? turystyczn? odwiedzan? przez ponad 14 tys. ludzi rocznie. W 1999, cztery lata po odzyskaniu praw do muzyki Jimiego, Al Hendrix podj?? decyzj? o stworzeniu pomnika upami?tniaj?cego syna.
Pomnik sk?ada si? z granitowej kopu?y wspieranej przez trzy filary, na ka?dym widnieje u podstawy autograf artysty, z boku znajduje si? zegar s?oneczny z mosi??nym gnomonem, ca?o?? otoczona jest przez 54 dzia?ki nale??ce do rodziny. Prace nie zosta?y jeszcze zako?czone, brak te? statuy z br?zu przedstawiaj?cej Jimiego Hendriksa, kt?ra – jak og?oszono – powstaje we W?oszech.
W 1988 roku Al Hendrix za?o?y? fundacj? imienia swojego syna kt?ra wykorzystuje wizerunek artysty w celu przyci?gni?cia kapita?u aby realizowa? cele statutowe, do kt?rych nale??: programy zwi?zane ze sztuk? i muzyk? oraz ochrona zdrowia i edukacja.
Hendrix zdoby? za ?ycia wiele nagr?d i wyr??nie?, jednak du?o cz??ciej by? nagradzany po?miertnie. Poni?sza lista jest tylko ich wybi?rczym wykazem ze wzgl?du na trudno?ci przy ich nale?ytym udokumentowaniu.
* W 1967 zosta? wybrany muzykiem roku na ?wiecie ("World's Top Musician") przez czytelnik?w magazynu "Melody Maker".
* W 1992 roku zosta? uhonorowany nagrod? Grammy Lifetime Achievement Award.
* W 1992 jego zesp?? The Jimi Hendrix Experience zosta? wprowadzony do US Rock and Roll Hall of Fame.
* W 1994 roku po?wi?cono mu gwiazd? w hollywoodzkiej alei s?aw (6627 Hollywood Blvd.).
* W 2000 roku DVD "Live at the Fillmore East" zdoby?o nagrod? Grammy w kategorii "Best Music Video, Long Form"".
* Utw?r "All Along the Watchtower" w jego wykonaniu zosta? wybrany najlepszym coverem wszech czas?w przez "The Daily Telegraph".
* W 2005 roku ameryka?ska wersja jego debiutanckiego albumu Are You Experienced? zosta?a wprowadzona do "Ameryka?skiego Narodowego Rejestru Nagra?" (United States National Recording Registry).
* W 2005 zosta? wprowadzony do UK Music Hall of Fame.
* Zaj?? 3 miejsce na li?cie najwi?kszych rockowych legend wszech czas?w opublikowanej na ?amach "Herald Sun".
* W kwietniu 2007 magazyn "Guitar Techniques" umie?ci? go na ok?adce czasopisma z dopiskiem "How to sound like the greatest guitarist of all time" ("Jak brzmie? jak najlepszy gitarzysta w historii").
* 5 listopada 2007 po?wi?cono mu miejsce w alei s?aw w Nashville.
Wyr??nienia przyznane przez magazyn "Rolling Stone":
* W 1992 i 2003 zaj?? 1 miejsce na li?cie 100 najwi?kszych gitarzyst?w wszech czas?w
* W 2003 albumy Are You Experienced?, Axis: Bold as Love i Electric Ladyland zaj??y kolejno 15, 82 i 54
miejsce na li?cie 500 album?w wszech czas?w.
* W 2004 zaj?? 6 miejsce na li?cie najwybitniejszych muzyk?w wszech czas?w.
* W 2004 utwory "Purple Haze", "Voodoo Child (Slight Return)" i "Machine Gun" zaj??y kolejno 2, 12 i 49 miejsce na li?cie 500 najlepszych utwor?w gitarowych wszech czas?w.
* W 2004 utwory "Purple Haze", "All Along the Watchtower", "Voodoo Child (Slight Return)", "Foxy Lady", "Hey Joe", "Little Wing" i "The Wind Cries Mary" zaj??y kolejno 17, 48, 101, 152, 198, 357 i 370 miejsce na li?cie 500 najlepszych utwor?w wszech czas?w.
* Zesp?? The Jimi Hendrix Experience zosta? wybrany najlepszym trio rockowym wszech czas?w.
Wyr??nienia przyznane przez magazyn "Q":
* W 2005 "Purple Haze" zosta?o wybrane najlepszym utworem gitarowym w historii.
* Albumy Electric Ladyland i Are You Experienced? zaj??y kolejno 1 i 16 miejsce na li?cie 40 najlepszych psychodelicznych album?w wszech czas?w.
* Album Are You Experienced? zaj?? 8 miejsce na li?cie 20 album?w kt?re zmieni?y ?wiat, wydanych w latach 1954 - 1969.
* W 2006 utwory "All Along the Watchtower" i "Voodoo Child (Slight Return)" zaj??y kolejno 41 i 85 miejsce na li?cie 100 najlepszych utwor?w wszech czas?w.
* W 2007 "Little Wing" zaj??o 3 miejsce na li?cie 20 najlepszych utwor?w gitarowych.
Wyr??nienia przyznane przez magazyn "Guitar World":
* W zestawieniu 100 najlepszych gitarowych sol?wek znalaz?o si? jego 6 utwor?w: All Along the Watchtower (5), Voodoo Child (Slight Return) (11), Little Wing (18), Machine Gun (32), Star Spangled Banner (52), Purple Haze (70).
* W 2004 znalaz? si? na 12 miejscu w zestawieniu 100 najwi?kszych gitarzyst?w heavymetalowych w historii.
Wyr??nienia przyznane przez magazyn "Total Guitar":
* W sierpniu 2002 znalaz? si? na 1 miejscu listy 100 najwi?kszych gitarzyst?w w historii.
* W kwietniu 2007 roku jego 4 utwory znalaz?y si? na li?cie 100 najlepszych riff?w w historii: "Purple Haze" (20), "Voodoo Child (Slight Return)" (27), "Little Wing" (60), "Foxy Lady" (87).
Wyr??nienia przyznane przez magazyn "Mojo":
* W 1996 zaj?? 1 miejsce na li?cie 100 najwi?kszych gitarzyst?w wszech czas?w.
* W 2003 Are You Experienced? uznano za najlepszy gitarowy album w historii.
Wyr??nienia przyznane przez "VH1":
* Zaj?? 3 miejsce na li?cie najlepszych artyst?w hardrockowych.
* We wrze?niu 1997 roku w jego dawnym miejscu zamieszkania przy Brook Street w Londynie zosta?a zainstalowana pami?tkowa tablica.
* W jego rodzinnym mie?cie Seattle nazwano jego imieniem park, postawiono pomnik z br?zu przedstawiaj?cy artyst? i ufundowano pami?tkow? tablic?.
* Jedna z figur woskowych Madame Tussauds przedstawia Hendriksa.
* W bibliotece Garfield High School w Seattle – w szkole, do kt?rej ucz?szcza? – znajduje si? popiersie muzyka wykonane z br?zu.
* W Evreux, miejscu debiutu The Experience znajduje si? pami?tkowa tablica.
* Na wyspie Fehmarn znajduje si? pomnik upami?tniaj?cy wyst?p z 6 wrze?nia 1970 roku.
* Na wyspie Wight znajduje si? statua z br?zu przedstawiaj?ca artyst? wraz z pami?tkow? tablic?.
* W Londynie (London Pavillon) znajduje si? statua przedstawiaj?ca artyst?.
* Wed?ug RIAA sprzeda? w USA 22,5 mln p?yt co daje mu 94 miejsce na li?cie wszech czas?w.
* Obecnie na ?wiecie sprzedaje rocznie 1,2 mln p?yt w tym oko?o 0,5 mln w USA.
* ??cznie na ?wiecie sprzeda? ponad 50 mln album?w.
* ?ci?galno?? jego utwor?w w internecie wzros?a z 800 tys. w 2007 do 915. tys. w 2008.
* ??czna Certyfikacja RIAA dla jego album?w – 17 x z?oto, 10 x platyna, 6 x multi – platyna.
* Album Are You Experienced? by? najlepiej sprzedaj?cym si? w USA w 1968 roku.
* Z 6 mln dolar?w dochodu rocznie Hendrix plasuje si? na 11 pozycji w?r?d najlepiej zarabiaj?cych zmar?ych artyst?w.
Najwi?kszy wp?yw na jego muzyk? mieli nast?puj?cy arty?ci: Bob Dylan, Muddy Waters, Buddy Guy, Otis Rush, John Lee Hooker, Chuck Berry, Curtis Mayfield, Kenny Burrell, Eddie Cochran, Robert Johnson, B.B. King, Howlin' Wolf, Jimmy Reed, Elmore James, Ray Charles, Albert King, Lightnin' Hopkins, Buddy Holly, The Beatles, Slim Harpo.
Znalaz? wielu licznych na?ladowc?w takich jak: Robin Trower, Vernon Reid, Stevie Ray Vaughan, Eddie Van Halen, Prince, George Clinton czy Adrian Belew.
Jego niemuzyczne zainteresowania skupia?y si? g??wnie na fantastyce. By? wielbicielem komiks?w - na przyk?ad po?wi?conych Spidermanowi i kresk?wek takich jak Mighty Mouse i Rocky and Bullwinkle (jego ulubiona), lubi? te? takie gry jak "Monopoly" czy "Risk". Jednym z jego ulubionych program?w by? "The Goon Show".
Najwa?niejsz? gitar? Hendriksa by? Fender Stratocaster, sporadycznie korzysta? te? z innych modeli np. z Gibson Flying V czy Gibson SG. Incydentalnie gra? na takich gitarach jak: Gibson Les Paul, Fender Jazzmaster, Fender Duosonic, Fender Jaguar, '67 Gretsch Corvette, '59 Hofner Club 40, Ibanez Rhythm Guitar czy 12 strunowy Zemaitis Acoustic. By? lewor?czny, jednak korzysta? z gitar przeznaczonych dla prawor?cznych, kt?re odwraca?. Nagrywaj?c akustyczne wersje utwor?w w trakcie pracy nad albumem Electric Ladyland korzysta? z Epiphone FT-79 acoustic. ??cznie w trakcie swojej kr?tkiej kariery korzysta? prawdopodobnie z setek gitar. U?ywa? wzmacniaczy takich firm jak: Marshall, Burns czy Fender.
Hendrix jak i pozostali cz?onkowie The Experience by? uzale?niony od narkotyk?w, alkoholu i seksu. Gdy grupa dowiedzia?a si? ?e jeden z wyst?p?w ma da? na trze?wo, odm?wi?a gry. Orgie i libacje alkoholowe by?y odskoczni? dla muzyk?w b?d?cych nieustannie w trasie. Po wielu latach wydano film pornograficzny z Jimim uprawiaj?cym seks z dwiema brunetkami, nie jest jednak pewne czy m??czyzna wyst?puj?cy w nim to rzeczywi?cie gitarzysta. Kathy Etchingham przyjaci??ka artysty twierdzi ?e to nie on, innego zdania jest jednak mi?dzy innymi Neville Chester by?y techniczny The Experience. Zachowa? si? gipsowy odlew jego cz?onka wykonany przez Cynthi? "Plaster Caster".
Wiele fotografii przedstawia Hendriksa nosz?cego chusty, pier?cienie, medaliony i broszki, na pocz?tku kariery tak?e odznaki, np. z napisem "Bob Dylan", co by?o wyrazem jego fascynacji tym muzykiem. Tu? po dotarciu do Anglii nosi? ciemny garnitur i jedwabne koszule, p??niej jego ubi?r stawa? si? coraz bardziej ekstrawagancki. W Monterey mia? na sobie r?cznie malowan? jedwabn? kurtk? Chrisa Jaggera (brat Micka) i jasnor??owe boa z pi?r. Pod koniec 1967 zacz?? nosi? kapelusz marki The Westerner, skradziony w 1968 zosta? zast?piony innym, noszonym razem z fioletowym szalem i srebrnymi pier?cieniami wok?? ronda – czasami z wetkni?tym za nie pi?rem. Od ko?ca 1968 roku zacz?? wi?za? chust? wok?? nogi i r?ki, w 1969 wi?za? chusty i korzysta? z nich jak z przepaski, rezygnuj?c z kapelusza. W tym okresie pojawi?y si? ju? stworzone specjalnie dla niego kostiumy sceniczne. Niekt?re z jego najbardziej znanych stroj?w, np. ten w kt?rym wyst?pi? na Woodstock, stworzy?y Colette Mimram i Stella Benabou (by?a ?ona Alana Douglasa).
Jimi mia? dw?jk? dzieci: Jamesa Daniela Henrika Sundquista (ur.1970) kt?rego matk? by?a Szwedka Ewa Sundquist oraz starsz? od niego c?rk? Tamik? (ur.1966) kt?rej matk? by?a Diana Carpenter, fakt ten nie by? d?ugo znany opinii publicznej. Oficjalnie s? to jego jedyne dzieci, cho? niewykluczone ?e jest ich wi?cej.. W 1994 roku 24-letni James Daniel Sundquist walczy? z Alem Hendriksem o prawa do muzyki Jimiego.
Oryginalne albumy wydane za ?ycia muzyka
* 1967: Are You Experienced?
* 1967: Axis: Bold as Love
* 1968: Electric Ladyland
* 1970: Band of Gypsys
Po?miertnie wydane albumy studyjne
* 1971: The Cry of Love
* 1971: Rainbow Bridge
* 1972: War Heroes
* 1974: Loose Ends
* 1975: Crash Landing
* 1975: Midnight Lightning
* 1980: Nine to the Universe
* 1997: First Rays of the New Rising Sun
|
